Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά ο υπό ανέγερση Ιερός Ναός του Αγίου Λουκά



Από το 2005 η αδελφότητα του μοναστηριού συνθέθηκε με τον νεοφανή Άγιο της Ρωσικής γης, Άγιο Λουκά τον Ιατρό και Θαυματουργό επίσκοπο Συμφερουπόλεως. Η Ιερά Μονή κατέχει ένα τεμάχιο Ιερού λειψάνο του Αγίου.
Τα πολλά θαύματα και η έντονη παρουσία του Αγίου στο μοναστήρι και στην γύρω περιοχή έκαναν τον Άγιο αμέσως γνωστό και με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου και με την υποστήριξη ευλαβών χριστιανών εγείρεται η πρώτη μεγάλη εκκλησία προς τιμή του αγίου Λουκά του Ιατρού τουλἀχοστον στην Ελλἀδα μέσα στον χώρο της Ιεράς Μονής. Κάθε Σάββατο τελείται Θ. Λειτουργία και κάθε Τρίτη το απόγευμα τελείται στον υπο κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου εσπερινός και παράκληση και έχει την ευκαιρία ο κάθε πιστός να προσκυνήσει τα χαριτόβρυτα λείψανά του
.



"Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά ο υπό ανέγερση Ιερός Ναός του Αγίου Λουκά"

Φωτογραφίες του Άγιου Λουκά




























"Φωτογραφίες του Άγιου Λουκά"

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Αποσπάσματα από βίντεο διάρκειας 70' της ζωής του Αγίου Λουκά Κριμαίας







Αποσπάσματα από βίντεο διάρκειας 70' της ζωής του Αγίου Λουκά Κριμαίας παραγωγή της Ιεράς Μονής Μεταμόρφωσης Σωτήρος - Μήλεσι Αττικής .
κεντρική διάθεση τηλ. 22950-98261
"Αποσπάσματα από βίντεο διάρκειας 70' της ζωής του Αγίου Λουκά Κριμαίας"

Tα τελευταία λόγια του Αγίου Λουκά


Παιδιά μου πολύ σας παρακαλώ,

Ντυθείτε με την πανοπλία που δίνει ο θεός
για να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τα τεχνάσματα του διαβόλου.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πονηρός είναι.

Δεν έχουμε να παλέψουμε με ανθρώπους, αλλά με αρχές και εξουσίες
δηλαδή με τα πονηρά πνεύματα.

Προσέξτε!

"Τον διάβολο δεν τον συμφέρει να δέχθεί κανείς την ύπαρξη του
να σκέφτεται και να αισθάνεται οτι είναι κοντά στον άνθρωπο.

Ενας κρυφός και άγνωστος εχθρός είναι πιό επικίνδυνος από έναν ορατό εχθρό.

Ο πόσο μεγάλος και τρομερός είναι ο στρατός των δαιμόνων.

Πόσο αμέτρητο είναι το μαύρο τους πλήθος!

Αμετάβλητα,ακούραστα,μέρα και νύχτα,επιδιώκουν να σπρώξουν όλους εμάς
που πιστεύουμε στο όνομα του Χρηστού,να μας παρασύρουν στό δρόμο της απιστίας  της κακίας και της ασέβειας.

Αυτοί οι αόρατοι εχθροί του Θεού,εχουν βάλει ως μοναδικό τους σκοπό μέρα και νύχτα  να επιδιώκουν την καταστροφή μας.

Όμως  μη φοβάστε,πάρτε δύναμη απο το όνομα του Ιησού

"Tα τελευταία λόγια του Αγίου Λουκά"

Κοίμησης - Σημεία αγιότητας


Ο αρχιεπίσκοπος Λουκάς φέρεται από τους πιστούς να εμφάνισε πολλά πνευματικά χαρίσματα όσο ακόμα ζούσε. Υπάρχουν καταγεγραμμένες μαρτυρίες ασθενών, ότι έκανε ορθή διάγνωση της ασθένειάς τους με το που τους έβλεπε, ενώ άλλοι γιατροί που τους είχαν εξετάσει τους έβρισκαν υγιείς. Πολλοί έχουν επίσης δηλώσει ότι διαπίστωσαν ότι είχε διορατικό χάρισμα, κι άλλοι ότι τους θεράπευσε με την προσευχή του, ιδίως κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του που δεν έβλεπε πλέον για να χειρουργεί.

Η κοίμηση και η αγιοποίησή του

Σε μεγάλη ηλικία ευλογεί τους πιστούς. Εκοιμήθη στις 11 Ιουνίου του 1961. Οι αρχές απαγόρευσαν την εκφορά του νεκρού με τα πόδια από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, πράγμα που προκάλεσε τη λαϊκή αγανάκτηση ακόμα και των αλλοδόξων. Τελικά οι αρχές αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, η εκφορά έγινε στην κεντρική λεωφόρο της Συμφερούπολης και διήρκεσε τρισήμιση ώρες.Τη νεκρική πομπή ακολούθησε πλήθος κόσμου, η κυκλοφορία σταμάτησε, ενώ τα μπαλκόνια, οι ταράτσες και τα δέντρα ακόμα, ήταν γεμάτα ανθρώπους.

Παρά την έντονη αντίδραση των Κομματικών, η κηδεία του Αρχιεπισκόπου μετατράπηκε σε λαϊκή επανάσταση. Η Ε.Π. Λέικφελντ περιγράφει: «Οι δρόμοι πλημμύρισαν από γυναικούλες με άσπρα μαντήλια στα κεφάλια. Προχώρησαν σιγά-σιγά μπροστά από τη σωρό του Δεσπότη. Ακόμη και οι γερόντισσες δεν πήγαιναν πίσω.

Τρεις σειρές τεντωμένων χεριών λες και οδηγούσαν το αυτοκίνητο. Ο δρόμος μέχρι και το κοιμητήριο ήταν στρωμένος με τριαντάφυλλα. Και μέχρι την πόρτα του κοιμητηρίου ακουγόταν πάνω από τα κεφάλια με τα άσπρα μαντήλια, ο ύμνος: Αγιος ο Θεός, Αγιος Ισχυρός, Αγιος Αθάνατος, ελέησον υμάς. Ό,τι και να έλεγαν σε αυτό το πλήθος, όσο κι αν προσπαθούσαν να τους κάνουν να σιωπήσουν, η απάντηση ήταν μία: -Κηδεύουμε τον Αρχιεπίσκοπό μας».

Παράλληλα φέρεται να σημειώθηκε ένα παράδοξο γεγονός, με ένα σμήνος περιστεριών που έκανε επί ώρες κύκλους πάνω από το λείψανο μέχρις ότου η πομπή έφτασε στο νεκροταφείο.Τον Νοέμβριο του 1995 ανακηρύχτηκε άγιος με απόφαση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αφού πρώτα ειδική επιτροπή ασχολήθηκε με τη ζωή, τα έργα και τα θαύματά του τα οποία καταγράφονταν και μετά τον θάνατό του.

Στις 17 Μαρτίου 1996 έγινε με επισημότητα η ανακομιδή των λειψάνων του που τέθηκαν σε λαϊκό προσκύνημα μπροστά σε 40.000 περίπου παρευρισκόμενους.στο ναό του κοιμητηρίου, αφιερωμένο στη μνήμη των Αγίων Πάντων.Λέγεται ότι βρέθηκαν η καρδιά του και τμήματα του εγκεφάλου του αδιάφθορα ενώ άρρητος ευωδία εξερχόταν από τα λείψανά του. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 20 Μαρτίου 1996, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος.

Το ίδιο έτος αποφασίστηκε να διοργανώνεται κάθε χρόνο Ιατρικό Συνέδριο στην Συμφερούπολη σε συνεργασία της Ιερά Μητροπόλεως με το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Κριμαίας προς τιμήν του.

Το Νοέμβριο του 1995 ανακηρύχθηκε Αγιος από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στις 24-25 Μαΐου 1996 ήρθε και η επίσημη ανακήρυξή του από το Πατριαρχείο της Ρωσίας.

Η μνήμη του ορίστηκε να τιμάται στις 11 Ιουνίου, επέτειο της κοίμησής του.

Πηγή : 
"Κοίμησης - Σημεία αγιότητας"

Οικογένεια


Ο Βαλεντίν μέχρι τι 1905 είχε αποκτήσει εξαιρετική εμπειρία στην οφθαλμολογική κλινική που εργάστηκε. Οι εκατοντάδες εγχειρήσεις που έκανε είχαν τα πλέον υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Ξεσπάει το 1905 ο Ρωσο-Ιαπωνικός πόλεμος και αμέσως ζητάει να μεταβεί στον Ερυθρό Σταυρό.
Στις 30 Μαρτίου 1904 ξεκινάει για μέρη μακρινά. Ενας ολόκληρος μήνας με το τραίνο και μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα κάτω από άθλιες συνθήκες ταξιδιού τον φέρνουν στην  πόλη Τσιτά.

Εκεί θα γνωρίσει και την πανέμορφη νοσοκόμα με την αγγελική καρδιά ( όπως την αναφέρουν οι άλλοι συνάδελφοι της και οι άρρωστοι) την Αννα Βασιλίγιεβνα. Την είχαν ζητήσει σε γάμο και άλλοι γιατροί αλλά την κέρδισε η καρδιά του Βαλεντίν. Μετά θα εργαστεί σε μερικά πολύ μικρά νοσοκομεία αλλά οι συνθήκες εργασίας δεν του επιτρέπουν να αναπτύξει τις θεωρίες του για την τοπική αναισθησία που τόσο ανάγκη την είχαν την εποχή εκείνη .

Κατά την διάρκεια της περιόδου που εργάστηκε στο Νοσοκομείο του Λιουμπάζ απέκτησε μεγάλη γενική χειρουργική εμπειρία λόγω των πολλών διαφορετικών περιπτώσεων που αντιμετώπισε σαν χειρούργος. Εκεί θα αποκτήσουν τα δύο πρώτα τους παιδιά.

1907 γεννήθηκε ο Μιχαήλ.1908 η κόρη του Ελένη. Μαιευτήρας και στις δύο περιπτώσεις ο ίδιος ο Βαλεντίν.
1909 αναχωρεί για την Μόσχα από την πόλη Φατέζ ( όπου αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την τοπική Μαφία)
Στην Μόσχα προσχώρησε στην ερευνητική ομάδα του καθηγητή Διακόνωφ και προχωρεί ολοταχώς για να δώσει σάρκα και οστά στην διατριβή του για την τοπική αναισθησία.

Συχνά έγραφε στην γυναίκα του άτι  δεν θα γύριζε εάν δεν τελείωνε την τόσο σημαντική αυτή εργασία του. Η ανάγκη τον κάνει να μάθει μόνος του Γαλλικά και Γερμανικά ώστε να διαβάζει τις εργασίες των Ευρωπαίων επάνω στην αναισθησία. Γνώριζε οτι εάν τα κατάφερνε να αντικαταστήσει σε αρκετές περιπτώσεις, την Γενική αναισθησία με την Τοπική, θα έσωνε πολλές χιλιάδες αρρώστους.

Το 1908-1909 δημοσιεύει τις πρώτες του επιστημονικές μελέτες. Σύντομα τελειοποίησε την μέθοδο του ώστε να κάνει τοπική αναισθησία στο ισχιακό νεύρο της λεκάνης χωρίς πόνους και προβλήματα . Με την δική του μέθοδο έκανε 538 εγχειρήσεις με μεγάλη επιτυχία. Ήταν μόνο 33 χρόνων.

Σύντομα όμως πεθαίνει ο καθηγητής του και οι επιδοτήσεις σταματούν.

Η ανάγκη θα τον οδηγήσει εκτός ερευνητικών εργαστηρίων και θα βρεθεί στην πόλη Ρομάνοφκα ( νοτιοανατολικά της Μόσχας ).

Εκεί θα εργαστεί κάτω από απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης. Ο αριθμός των ημερήσιων εγχειρήσεων τεράστιος. Ελάχιστος χρόνος για έρευνα. Και όμως παλεύει για να προχωρήσει τα πειράματα του κάνοντας το σπίτι του εργαστήριο. Στην πόλη αυτή θα γεννηθεί ο δεύτερος γιος του ο Αλιόσα.

Αμέσως μετά μετακομίζει ολόκληρη η οικογένεια πιο κοντά στην Μόσχα στην πόλη Πέρεσλαβλ Ζαλέσκι όπου θα εργαστεί σαν Αρχίατρος  και χειρούργος σε νοσοκομείο 50 κλινών αλλά με πρωτόγονες συνθήκες εργασίας.

Για λίγο η ζωή της οικογένειας ήταν ανεκτή αλλά σύντομα η οικονομική τους κατάσταση έγινε απερίγραπτα άσχημη. Δεν υπήρχαν χρήματα για τα εισιτήρια ώστε να πάει στην Μόσχα με σκοπό να δημοσιεύσει την διατριβή του ! Τελικά το 1916 ο Βαλεντίν μετά απο 12 χρόνια προσπάθειας και βασάνων τελειώνει την διατριβή του για την τοπική αναισθησία.  Είχε ήδη κάνει πιο πολλές εγχειρήσεις από οποιονδήποτε άλλο χειρούργο στην Ρωσία τα χρόνια εκείνα. Στο  Πέρεσλαβλ Ζαλέσκι θα μείνουν 6 1/2 χρόνια. Στην πόλη αυτή θα γεννηθεί και ο Βαλεντίν ο πιο μικρός γιός τους.

Στις αρχές του 1917 οι αρρώστιες θέριζαν και η επανάσταση ήταν στην εξώπορτα τους. Η οικογένεια θα δεχθεί την επίσκεψη της αδελφής της συζύγου του. Εκείνη μόλις είχε χάσει την κόρη της από φυματίωση και δυστυχώς μετέφερε μαζί την κουβέρτα που σκέπαζε την χαμένη κόρη της. Η κουβέρτα έμεινε στο σπίτι 2 εβδομάδες  και χρησιμοποιήθηκε. Αποτέλεσμα ήταν να μολυνθεί η Αννα ( σύζυγος του ) απο φυματίωση.

Ξεσπάει η επανάσταση και τους καλούν στην Τασκένδη για να εργαστεί εκεί ο καθηγητής Βαλεντίν στο τοπικό νοσοκομείο. Στην αρχή όλα έδειχναν ωραία και το γεγονός ότι τους παραχώρησαν σπίτι 5 δωματίων έκανε την οικογένεια για πρώτη φορά να νοιώσει ανθρώπινα.

Το 1920 λοιπόν, εξελέγη καθηγητής της ανατομίας και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης. Σε όλη του τη ζωή ήταν από λίγο έως εξαιρετικά φτωχός, καθώς είτε ο μισθός του ήταν μικρός, είτε βρισκόταν στη φυλακή, είτε όταν του πρόσφεραν χρήματα για κάποια θεραπεία υποδείκνυε άλλα πρόσωπα και ζητούσε τα χρήματα να δοθούν απ' ευθείας σε αυτά. Πάντως είχαν να μείνουν κάπου και διέθεταν και μια οικιακή βοηθό.

Όλα αυτά τα  "ωραία " κράτησαν λίγο, διότι αρχίζει στην Τασκένδη ο εμφύλιος πόλεμος. Οι τραυματίες από τις συγκρούσεις αμέτρητοι και το νοσοκομείο γεμάτο συνεχώς. Ο Βαλεντίν θα δουλεύει πάνω από 12 ώρες μέσα σε συνθήκες πολέμου.

Η ασθένεια της Αννας την είχε κάνει ανίκανη για εργασία αλλά και για υποστήριξη της οικογένειας. Με δυσκολία θα έβρισκαν πια φαγητό για τα παιδιά και την άρρωστη Αννα. Κρυφά κάποιος ιατρός από το νοσοκομείο θα φέρει λίγη σούπα να ξεγελάσουν την πείνα τους τα παιδιά και η Αννα. Η Φυματίωση περίμενε το τελειωτικό κτύπημα για να ρίξει στο κρεβάτι του θανάτου την Αννα.

Κάποιος από το νοσοκομείο καταδίδει ψευδώς τον καθηγητή Βαλεντίν στις αρχές της επανάστασης και αντί να κάνει το πρωινό του χειρουργείο θα βρεθεί μαζί με τον βοηθό του στην επιτροπή Βε - Τσε - Κα  ( Σημ.Τα αρχικά έχουν και επίσημη ανάλυση.., αλλά εγώ την ονόμασα επιτροπή ψυχοπαθών εκτελεστών ) . Είναι η επιτροπή που πρώτα εκτελούσε και μετά καταχωρούσε το αδίκημα.

Εκεί στο προαύλιο του εκτελεστικού αποσπάσματος έμειναν 16 ώρες ενώ θα έπρεπε να είχαν εκτελεστεί την πρώτη ώρα που έφθασαν αφού όλοι οι άλλοι συν κρατούμενοι  εκτελέστηκαν την ίδια ημέρα στο πίσω μέρος του κτηρίου.

Ο θεός παρεμβαίνει για άλλη μια φορά και το θαύμα θα γίνει μέσω ενός μέλους της επιτροπής που θα στηρίξει τον Καθηγητή και τον βοηθό του ώστε να αφεθούν ελεύθεροι ! Στο νοσοκομείο τους είχαν ξεγραμμένος και έμειναν έκπληκτοι όταν τους είδαν να επιστρέφουν.

Η Αννα γνώριζε ότι κανείς δεν γυρίζει από το εκτελεστικό απόσπασμα και τον θεώρησε νεκρό. Το σοκ ήταν αρκετό για να στερήσει από την αδύναμη γυναίκα κάθε ελπίδα σωτηρίας.

Την ημέρα εκείνη η Αννα είχε 40 πυρετό και πόναγε πολύ. Για 20 ολόκληρες νύχτες  ο Βαλεντίν έμεινε δίπλα της στο κρεβάτι του πόνου ενώ την ημέρα χειρουργούσε ασταμάτητα. Προσπαθούσε να της απαλύνει τους πόνους με μορφίνη. Ήρθε όμως και τη τελευταία ώρα της που οι πόνοι έγινα αφόρητοι. Ζητούσε κάθε μισή ώρα μορφίνη και ο καθηγητής της έκανε την ένεση. Είχε ήδη λάβει μεγάλη ποσότητα φαρμάκου που λογικά θα έπρεπε να παρουσιάσει δηλητηρίαση.

Αυτό δεν συνέβηκε. Τελικά κάποια στιγμή ανασηκώθηκε στο κρεβάτι και με δυνατή φωνή φώναξε τα παιδιά της και τα σταύρωσε. Δεν τα φίλησε μήπως και κολλήσουν την αρρώστια. Μετά ηρέμησε και έκλεισε τα μάτια της αναπνέοντας όλο και πιο σιγά μέχρι που εξέπνευσε.

Το φέρετρο ήταν ήδη έτοιμο. Η Αννα την ημέρα που έφυγε ήταν 38 ετών και άφηνε πίσω της 4 παιδιά.

Η  σκοτεινή δύναμη για χρόνια τώρα γνώριζε την μοίρα του Βαλεντίν και προσπαθούσε ασταμάτητα να εμποδίσει αυτόν τον άνθρωπο να γίνει αυτό που ο θεός τον προόριζε να γίνει. Ένας φάρος της Ορθοδοξίας και της πίστης, που θα οδηγούσε στον σωστό δρόμο τις ψυχές των ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να ήταν και το τελειωτικό κτύπημα για να σβήσει η πορεία του Βαλεντίν προς την Θεία Δόξα. Μια πορεία που ουσιαστικά ακόμα δεν ειχε κάν αρχίσει σε επίπεδο εκκλησίας.

Για 2 βράδια ο Βαλεντίν διάβαζε προσευχές στο πλευρό της νεκρής Αννας. Κάποια στιγμή η θεία φώτιση που κάνει το έργο της με τρόπους πέρα της νόησης τον φωτίζει και του δίνει την λύση που θα τον έβγαζε από το απόλυτο αδιέξοδο που είχε περιέλθει.
Κανονικά ο Βαλεντίν θα έπρεπε την επομένη κιόλας να παρατήσει τον δρόμο που ακολουθούσε και να κοιτάξει να αναθρέψει τα 4 πα ιδία του.
Και όμως ο Θεός έχει βάλει αγγέλους ανάμεσα μας. Η εικόνα ενός τέτοιου αγγέλου του ήρθε στα μυαλό εκείνη την ώρα της προσευχής.
Ήταν η βοηθός του η Σοφία ,Σεργκέγεβνα Βελέτσκαγια.

Είχε μόλις χάσει τον άνδρα της και παιδιά δεν πρόλαβε να κάνει. Μια εσωτερική δύναμη έβαλε τον Βαλεντίνο  να πάει πρωί πρωί στο χειρουργείο και να την συναντήσει με σκοπό να της προτείνει κάτι που λογικά ήταν απίθανο να το έκανε ποτέ υπό "φυσιολογικές" συνθήκες.
Της ζήτησε να γίνει η μητέρα των παιδιών του ! Ταυτόχρονα της είπε πως το κάνει αυτό διότι το θεωρεί θέλημα θεού.

Ας αναρωτηθούμε πόσες θα ήταν οι πιθανότητες να ρωτήσει κάποιος ιατρός τέτοιες εποχές πείνας και πολέμου εάν η βοηθός του θα ήθελε να πάρει 4 ξένα παιδιά και να τα μεγαλώσει !

Και πόσες θα ήταν οι πιθανότητες να δεχθεί μια γυναίκα να μεγαλώσει 4 ξένα παιδιά έτσι ξαφνικά και απρόβλεπτα ! Αυτό που ο νους μας θεωρεί απίθανο η Θειική παρέμβαση το θεωρεί φυσιολογικό.

Η Γυναίκα αυτή ( το Γ κεφαλαίο ) σαν φύλακας άγγελος που περίμενε να βοηθήσει την κατάλληλη στιγμή δέχθηκε με χαρά ( !! ) και ήρθε να ζήσει μαζί τους. Έκτοτε φρόντιζε σαν δικά της τα 4 παιδιά, ώστε ο Βαλεντίν να συνεχίσει την μεγαλειώδη πορεία του προς τον Θεό. Τα επόμενα χρόνια ήταν χρόνια πόνου και μαρτυρίου. Φτώχειας και πολέμου.

Αυτό που θα ήθελα να συμπληρώσω είναι ότι :
Ο Δαίμονας πέρα από  όλα τα άλλα εμπόδια μέχρι σήμερα, ήρθε και του πήρε την αγαπημένη του γυναίκα επί σκοπό. Ο θεός δρα άμεσα και του δίνει στήριγμα την επομένη κιόλας ημέρα, ώστε να συνεχίσει την αναμενόμενη πορεία του. Μια πορεία απίστευτων καταστάσεων και μαρτυρίου που μόλις άρχιζε !

Πολλοί ’γγελοι ζούνε και κατοικούν μαζί μας, δίπλα μας . Πολλές φορές χωρίς να το κατανοούν ( ασυνείδητα ) αναμένουν και καλούνται την κατάλληλη στιγμή να παίξουν τον ρόλο τους στην εκπλήρωση του Θείου Σχεδίου! Να ένας σημαντικός ’γγελος για τον  Αγιο Λουκά. Σοφία Σεργκέγεβνα Βαλέτσκαγια. Η Γυναίκα που ανέλαβε την φροντίδα των παιδιών του Επισκόπου Λουκά μετά τον θάνατο της γυναίκας του.

( Εκ του αποτελέσματος σήμερα καταλαβαίνουμε ότι ) ..το Θειικό σχέδιο για τον Ιατρό Βαλεντίν, ήταν αυτός ο άνθρωπος να γίνει ότι πιο σημαντικό περπάτησε στην γη μας τον 20ο αιώνα.

Η πραγματική μάχη μεταξύ κακού και καλού μόλις άρχιζε . Από το μέγεθος του αόρατου  "πολέμου" που ξεκινούσε, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό ήταν για τον Δαίμονα  αυτός ο άνθρωπος να χαθεί σωματικά και πνευματικά. Τέτοια σύμβολα και σημεία αναφοράς για την Ορθοδοξία "αναστατώνουν"  το σχέδιο της πνευματικής αποσύνθεσης που υφαίνει ο Αρχηγός του Σκότους . Βρισκόμαστε στο 2008 και ο Αγιος Λουκάς μόλις αρχίζει να γνωστοποιείται στο ευρύ κοινό και όμως έλκει ανθρώπους από πολλές χώρες του πλανήτη. Η ιστοσελίδα αυτή αποτελεί μαρτυρία αυτού που γράφω. Αρκεί να δει κανείς από πόσες χώρες έχουμε επισκέψεις !

Ολόκληρη τη υπόλοιπη ζωή του για σαράντα και πλέον χρόνια ήταν μια Μάχη μεταξύ Δαιμόνων και Αγγέλων. Κάθε ημέρα και κάθε νύχτα της ζωής του από εδώ και στο εξής θα είναι ένας σκληρός αγώνας των σκοτεινών δυνάμεων με σκοπό αρχικά να τον σκοτώσουν και μετά ( αφού έχασαν την μάχη της ιεροσύνης ) να τον  διαβάλουν και να τον εξευτελίσουν σαν ιερωμένο πια.

Να τον εξευτελίσουν η να τον ταπεινώσουν. Αυτό ήταν το τελικό σχέδιο αφού έγινε πια Επίσκοπος. Όπως και στον Χριστό μας που ο Δαίμονας του προσέφερε την ηγεσία του κόσμου τούτου έτσι και το Κόμμα του προσέφερε την γενική διοίκηση όλων των νοσοκομείων της χώρας. Αρκούσε μια λάθος απόφαση Του Επισκόπου Λουκά  και το θειικό σχέδιο θα χαλούσε. Ακόμα και ο Στάλιν τον βράβευσε με χιλιάδες ρούβλια, τα οποία δεν δέχθηκε να πάρει και τα μοίρασε στους πτωχούς.

Και τα άξιζε να τα πάρει αλλά η συμβολική σημασία ήταν ύπουλη και καταχθόνια .Την επομένη ημέρα, οι εφημερίδες θα έγραφαν .. ο πλούσιος επίσκοπος των Ορθοδόξων !!! Υπήρχαν και τέτοια λοιπόν εκτός απ φυλακές και εξορίες. Όποια όπλα μπορεί ο Δαίμονας τα χρησιμοποιεί γιατί ο χρόνος τον πιέζει, καθώς στην περίπτωση του Βαλεντίν ο θάνατος του θα ήταν νίκη του Θεού. Ο Βαλεντίν θα έπρεπε να ξεχαστεί η να διαβρωθεί ώστε να μην γίνει μάρτυρας.

Ο Βαλεντίν θα ζήσει μισό ακόμα αιώνα. Θα ταπεινωθεί και θα σηκωθεί όρθιος και νικητής. Θα εξοριστεί και θα κληθεί να γυρίσει ώστε να  σώσει χιλιάδες κόσμο. Θα κατηγορηθεί και θα αθωωθεί . Θα βασανιστεί και θα επιζήσει. Θα χάνει μάχες, ώστε να μπορέσει να κερδίσει τον Πόλεμο.

Η ημέρα που αναχώρησε ο Επίσκοπος Λουκάς ήταν η ημέρα της τελικής νίκης ενός αόρατου πολέμου που κράτησε 60 ολόκληρα χρόνια. Ήταν το τέλος μιας μεγάλης "κόντρας" του Καλού και του Κακού για επικράτηση προς καταστροφή η σωτηρία, των ψυχών των ανθρώπων.

Τις πιο πολλές μάχες του κόσμου αυτού τις κερδίζει το κακό με το να γεννιέται ο άνθρωπος και να πεθαίνει χωρίς να έχει βρει τον δρόμο του προς τον Δημιουργό Του. Σε αυτό μάλλον εμείς φταίμε διότι πετάμε στα σκουπίδια την ελεύθερη βούληση και απλά ακολουθούμε την πορεία των πραγμάτων προς την πλήρη εξαφάνιση. Δυστυχώς, αυτή η απαισιόδοξη θεώρηση ειναι και η άποψη του γράφοντος !

Νίκες όμως του Θεού σαν αυτή του ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ  αλλάζουν άρδην τις κοσμικές ισορροπίες των δύο Δυνάμεων και δίνουν νέα ελπίδα αλλά και πίστωση χρόνου στο ανθρώπινο γένος


"Οικογένεια"

Διωγμοί και Ιεροσύνη


Το 1921 ο Βαλεντίν Βόινο-Γιασενέτσκι χειροτονήθηκε ιερέας και αργότερα (1923) Επίσκοπος Τασκένδης. Από τότε συνδύαζε ποιμαντικά και ιερατικά καθήκοντα. Παρέμεινε αρχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Τασκένδης, χειρουργούσε καθημερινά και παρέδιδε μαθήματα στην Ιατρική Σχολή, πάντα με το ράσο και το σταυρό του.

Από το 1922 και μέχρι την τελευταία του πνοή γνώρισε συλλήψεις, βασανιστήρια, εξορίες και κακουχίες. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε συνολικά έντεκα χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα εξασκούσε την ιατρική βοηθώντας όσους είχαν ανάγκη.

Οι λόγοι των διώξεών του ήταν, οι γενικοί διωγμοί κατά των Ορθοδόξων και η ιδιαίτερη άρνηση του επισκόπου Λουκά να υποστηρίξει τη «Ζωντανή Εκκλησία», ένα εκκλησιαστικό πραξικόπημα μέσω του οποίου το σοβιετικό καθεστώς προσπαθούσε να ελέγξει τους πιστούς.

Σοβαρό λόγο έπαιξε και η αντιπάθεια ενός κομματικού στελέχους ονόματι Πέτερς, ο οποίος ήθελε να καταδικάσει σε θάνατο κάποιους γιατρούς που αντιμετώπιζαν κατηγορίες αδιαφορίας απέναντι σε ασθενείς, αλλά στην πολύκροτη δίκη που ακολούθησε δεν τα κατάφερε, εξαιτίας της κατάθεσης του επισκόπου Λουκά. Οι ταλαιπωρίες αυτές ουσιαστικά κατέστρεψαν την υγεία του αγίου Λουκά, ο οποίος τα τελευταία 9 έτη της ζωής του ήταν τυφλός από γλαύκωμα.

Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου διεύθυνε το στρατιωτικό νοσοκομείο του Κρασνογιάρσκ, ενώ ήταν και επίσκοπος της πόλης αυτής. Από το 1946 μέχρι το 1961 που πέθανε, ήταν μητροπολίτης της Συμφερούπολης.

Παράλληλα το 1947 του απαγορεύθηκε να μιλά στους φοιτητές, σταμάτησαν να τον καλούν στα ιατρικά συμβούλια και τον απέλυσαν από ιατρικό σύμβουλο, επειδή «γνώριζαν ότι δεν είχε καθαρό παρελθόν: φυλακές, εξορίες, κηρύγματα» κι επειδή αρνιόταν να πηγαίνει χωρίς το ράσο και το σταυρό του στην εργασία του και σε αυτές τις εκδηλώσεις

Καθώς όμως εκείνος ενδιαφερόταν για τον ανθρώπινο πόνο έβγαλε ανακοίνωση ότι «δέχεται καθημερινά εκτός Κυριακών και εορτών, κάθε άνθρωπο που θέλει τη βοήθειά του» με αποτέλεσμα να καταφθάνουν στο διαμέρισμά του καθημερινά αμέτρητοι άνθρωποι απ' όλη την Κριμαία.

"Διωγμοί και Ιεροσύνη"

Ο γιατρός ως Χριστιανός


Ο Αγιος Λουκάς ήταν πάντοτε πιστός Χριστιανός. Δεν έχανε λειτουργία και παρακολουθούσε όρθιος όλες τις παννυχίδες και τους όρθρους, τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις ημέρες των ορθοδόξων γιορτών. Στο χειρουργείο είχε πάντα την εικόνα της Παναγίας μπροστά στην οποία προσευχόταν για λίγα λεπτά πριν από κάθε επέμβαση.

Επειτα, μ' ένα βαμβάκι ποτισμένο στο ιώδιο, έκανε το σημείο του σταυρού στο σώμα του ασθενούς, εκεί που θα γινόταν η τομή. Μόνο μετά από αυτά έλεγε με επισημότητα «το νυστέρι». Οι άθεοι συνάδελφοί του γρήγορα τον συνήθιζαν και δεν έδιναν σημασία, ενώ οι θρησκευόμενοι τα έβρισκαν αυτά πολύ φυσικά.

0μως στις αρχές του 1920 μια από τις επιτροπές ελέγχου του νοσοκομείου όπου εργαζόταν τότε, έδωσε εντολή να ξεκρεμάσουν την εικόνα της Παναγίας, με αποτέλεσμα ο άγιος Λουκάς να αρνείται να μπει στο χειρουργείο.

Παράλληλα η σύζυγος ενός από τα στελέχη του κόμματος εισήχθη στο νοσοκομείο ως έκτακτο περιστατικό, και ζητούσε να χειρουργηθεί μόνο από τον Βόινο-Γιασενέτσκι, κι έτσι ο σύζυγός της του υποσχέθηκε ότι αν η εγχείρηση γινόταν, την επόμενη μέρα η εικόνα θα ήταν στη θέση της.

Η εγχείρηση έγινε κι ήταν επιτυχής, και ο σύζυγος της άρρωστης κράτησε την υπόσχεσή του.


Πηγή : http://www.agiosloukas.org

"Ο γιατρός ως Χριστιανός"

Το επιστημονικό έργο του


Στο Κίεβο ο Βαλεντίν αποφασίζει να σπουδάσει Ιατρική. Παίρνει το πτυχίο του το 1903 και παρακολουθεί μαθήματα οφθαλμολογίας.

Το 1920 εκλέγεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης στην έδρα της τοπογραφικής Ανατομίας και Χειρουργικής. Δημοσίευσε σημαντικότατες επιστημονικές μελέτες, και απέσπασε τα ανώτατα κρατικά βραβεία.

Ο άγιος Λουκάς ως ιατρός δημοσίευσε σαράντα επιστημονικά έργα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα πρώτα 12 χρόνια της δραστηριότητάς του είχε ήδη δημοσιεύσει τα δεκαεννέα από τα σαράντα έργα του. Τον απασχολούσε πολύ η γενική αναισθησία, που όπως έλεγε, την εποχή εκείνη «ήταν πολύ πιο επικίνδυνη από την ίδια τη χειρουργική επέμβαση».

Γύρω στο 1909 κατάφερε να βρει έναν απλό και σίγουρο μαζί τρόπο να γίνεται ένεση στο σημείο εξόδου του ισχιακού νεύρου από τον κλωβό της λεκάνης, και τρόπο εφαρμογής της μεθόδου αυτής της τοπικής αναισθησίας στην άκρα χείρα. Με τη δική του μέθοδο έκανε 538 εγχειρήσεις με μεγάλη επιτυχία. Τότε ήταν 33 ετών.

Εκανε μεγάλες ανακαλύψεις σε αντίξοες συνθήκες. Το επαρχιακό νοσοκομείο του χωριού Ρομάνοφκα - οι κάτοικοι του οποίου μεθούσαν συχνά δημιουργώντας αιματηρά επεισόδια, ενώ ασθένειες σύφιλης και πνευμονίας θέριζαν τον πληθυσμό - δεχόταν κάθε χρόνο 31.640 ασθενείς, σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα.

Οι γιατροί δέχονταν 25-30 ασθενείς την ώρα, και πολλές φορές παραπάνω. Οι χώροι ήταν φρικτοί, μικροί και αποπνικτικοί, ώστε πολλοί λιποθυμούσαν, και στο ίδιο δωμάτιο τρεις γιατροί δέχονταν ταυτόχρονα τρεις διαφορετικούς ασθενείς. Έπειτα από τη βάρδια στο νοσοκομείο έπρεπε να επισκέπτονται με το άλογο τα χωριά, να εξετάζουν ασθενείς και να κάνουν επιτόπου χειρουργικές επεμβάσεις.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο Βαλεντίν εργαζόταν εντατικά στα εξωτερικά ιατρεία, περιόδευε στα χωριά και ανέλαβε και το χειρουργικό τμήμα. Μέσα σ' ένα χρόνο έκανε 300 χειρουργικές επεμβάσεις, την εμπειρία από τις οποίες δημοσίευσε σε μια μικρή μελέτη. Παράλληλα κατά την περίοδο των αδειών του στη Μόσχα συνέχιζε τις μελέτες του για την τοπική αναισθησία.

Πρωτοποριακή επέμβαση

Ενώ οι γιατροί βεβαίωναν πως η κατάσταση της υγείας του δεν το επιτρέπει, ο Επίσκοπος Λουκάς αναχώρησε εξόριστος για τη Σιβηρία. Το καθεστώς τον εγκαθιστά στην πόλη Γενισέισκ. Στο νοσοκομείο του Γενισέισκ επιχείρησε μια πρωτοποριακή και δυσκολότατη επέμβαση. Του έφεραν ένα νέο άνδρα με βαριά νεφρική ανεπάρκεια. Η κατάστασή του ήταν απελπιστική.

Ο επίσκοπος γιατρός, μην έχοντας άλλη λύση, αποφάσισε να κάνει μια «ηρωική» επέμβαση κι επεχείρησε μεταμόσχευση νεφρού από μοσχάρι στο νεαρό ασθενή, παρά τα πενιχρά μέσα που διέθετε. Ο γιατρός που διηγήθηκε το γεγονός αυτό, χαρακτηρίζει επιτυχημένη την επέμβαση, δίχως άλλες λεπτομέρειες για το πόσο έζησε ο ασθενης, τα μετεγχειρητικά προβλήματα κ.λπ.

Παρόλο που ήταν η πρώτη εγχείρηση μεταμόσχευσης, δεν έγινε ευρύτερα γνωστή, προφανώς για πολιτικούς λόγους. Δεν θα έπρεπε να προβληθεί ένας «εχθρός του λαού»! Για αυτό επίσημα ως πρώτη τέτοια εγχείρηση θεωρείται του καθηγητή Ι. Ι. Βορόνη το 1934 (μια δεκαετία μετά), όταν έκανε μεταμόσχευση νεφρού χοίρου σε μια γυναίκα με ουραιμία.

Ένα κλασικό έργο του, το οποίο εκδόθηκε το 1934 είναι το βιβλίο Δοκίμια για την χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων, το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Στάλιν, την κορυφαία διάκριση της προπολεμικής Ρωσίας. Το βιβλίο άνοιγε νέους ορίζοντες στην ιατρική της εποχής, και παρότι στις τρεις πρώτες εκδόσεις κυκλοφόρησε σε 60.000 αντίτυπα, κάθε φορά χρειαζόταν να ανατυπωθεί.



Ομως στο βιβλίο το βιβλίο Δοκίμια για την χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων, δεν φαινόταν μόνο η επιστημονική κατάρτιση του συγγραφέα, αλλά και η αγάπη του για τους ασθενείς. Σε ένα σημείο γράφει:

«Ξεκινώντας την εξέταση, ο γιατρός πρέπει να έχει υπόψη του όχι μόνο την κοιλιακή χώρα, αλλά τον ασθενή εξ ολοκλήρου, τον οποίο δυστυχώς οι γιατροί συνήθως αποκαλούν 'περίπτωση'. Ο άνθρωπος φοβάται και είναι απελπισμένος, η καρδιά του σπαρταρά, όχι μόνο με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, αλλά και με τη μεταφορική της σημασία.

Γι' αυτό πρέπει να δυναμώσετε την καρδιά του όχι μόνο με κάμφορα ή digulen, αλλά πρέπει να απαλλάξετε τον ασθενή από το άγχος και την ψυχολογική φόρτιση. Ο ασθενής δεν πρέπει να δει το χειρουργικό τραπέζι, τα έτοιμα εργαλεία, τους ανθρώπους με ιατρικές μπλούζες, με τις μάσκες στα πρόσωπα και τα γάντια στα χέρια. Κοιμήστε τον εκτός του χώρου του χειρουργείου. Επίσης φροντίστε να είναι ζεστός καθ' όλη τη διάρκεια της εγχειρήσεως, διότι είναι πάρα πολύ σημαντικό.»

Το 1977 ο Β.Η. Κολεσώφ έγραφε στο Δελτίο Χειρουργικής ότι «από τότε, εδώ και 40 χρόνια, κανένα λίγο πολύ σημαντικό έργο για τη χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων δεν γράφτηκε χωρίς παραπομπές στα 'Δοκίμια' και στον συγγραφέα τους», ενώ το 1996 ο καθηγητής στρατιωτικής Ιατρικής Ακαδημίας Πετρούπολης Αλέξανδρος Βαβύλωφ είπε χαρακτηριστικά: «Αν δεν ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Λουκάς, η χειρουργική μας θα ήταν πενήντα χρόνια πίσω!»

Χαρακτηριστικό δείγμα της στάσης του σοβιετικού καθεστώτος απέναντι στον αρχιεπίσκοπο Λουκά ήταν το σχετικό λήμμα στην Μεγάλη Ιατρική Εγκυκλοπαίδεια που κυκλοφόρησε στη Μόσχα το 1958. Αναφέρει τα νοσοκομεία που υπηρέτησε, τα συγγράμματα που έγραψε, τα βραβεία που πήρε, την τύφλωσή του και την εξορία του, αλλά όχι την επισκοπική του ιδιότητα.

"Το επιστημονικό έργο του"

Ο Αγιος Λουκάς ο Ιατρός


Ο Αγιος Αρχιεπίσκοπος Λουκάς ( Βαλεντίν Βόινο-Γιασενέτσκι ) , έζησε στήν χειρότερη περίοδο της νεώτερης Ευρωπαϊκής ιστορίας, μέσα σε ένα καθεστώς εχθρικό προς κάθε θρησκεία αλλά και ελευθερία. Έζησε και πάλεψε σαν Ιατρός και απλός πολίτης σε 2 παγκόσμιους πολέμους και δεκάδες κινήματα η επαναστάσεις.

Τα βάσανα, οι φυλακές της Υπέρ Σιβηρίας και το πολικό κρύο θα έπρεπε να τον είχαν σκοτώσει δεκάδες φορές. Και μόνο το γεγονός της επιβίωσης του σε τόσο ακραίες συνθήκες επί μήνες, θα πρέπει να αποδοθεί σε σωρεία θαυματουργικών παρεμβάσεων.

Η εξουσία με τις δολοπλοκίες της, θα έπρεπε με την σειρά της να τον είχε εκτελέσει, και τελικά ο β' παγκόσμιος πόλεμος και ο Στάλιν θα περίμενε
"Ο Αγιος Λουκάς ο Ιατρός"